Baboussi3- Η Μπανιερα

Manolis Baboussis,untitled,2006

Ξαπλωμένος στον καναπέ αγκαλιά με τον υπολογιστή δεν κοιμόταν, άκουγε τη νύχτα, τον αέρα, τη δυνατή βροχή, τα βήματα στην οροφή, άκουγε τον Sam McClain, -When The Hurt is Over. Άκουγε τον διάλογο ανάμεσα στην επιθυμία και την παραίτηση, το πείσμα και την απόρριψη, κρυβόταν από τον  θόρυβο,  την αδικία, την υποτίμηση. Κρυβόταν από κάθε πόθο, απ’ όσους τον έκρυβαν, από την ηλικία του.

Κράταγε τον κόσμο ζωντανό στην οθόνη του υπολογιστή. Γέμιζε σχέδια τη νύχτα, τη γυναίκα του με ανησυχίες, τη μπανιέρα ζεστό νερό, έκλεινε τη βρύση ακριβώς πριν το νερό ξεχειλίσει χωρίς να επιβλέπει τη ροή του, χωρίς παιδιά κατανάλωνε χωρίς τύψεις το νερό τους.

Όταν φυσούσε, αναρωτιόταν αν το μεγάλο κλαδί του δένδρου θα έπεφτε πάνω στο αυτοκίνητό του, στην πραγματικότητα δεν τον ένοιαζε, ήξερε ότι δεν μπορούσε να ξανασυμβεί. Αδιαφορούσε για το άγχος του.

Ανησυχούσε για κάθε μορφή αδιαφορίας . Οι ορφανές κριτικές της ημέρας, κάνουν το κακό πέρα; Όχι, το Κολοσσιαίο φιλοξένησε πολλές παρόμοιες χαρές. Η σιωπή δεν συνέβαλλε   στην απόδοση δικαιοσύνης. Συνέχιζαν να επιβάλλουν βίαια την παραβατικότητα στην αρένα με εκκωφαντικό θόρυβο.

Ποιοι θα πετάξουν πέτρες στην αδιαφορία των άλλων για όλους τους υπόλοιπους;

Πότε θα πετάξουν τα έργα τους, στα όργανα της κριτικής; Πότε θα τοποθετήσουν έναν κριτικό μηχανισμό να τους τινάξει όλους στον αέρα;

Τα καλά έργα, ακινητοποιούν τους χαμαιλέοντες ; Οι αγώνες κτίζουν τα καλά έργα; Τα έργα βοηθάνε τους αγώνες;

Αποκοιμήθηκε χωρίς να περιμένει το αύριο την δική του απάντηση.

 

Mανώλης Μπαμπούσης 07/07/2017